Rola rodziców w ułatwianiu przystosowania dziecka do przedszkola

Rola rodziców w ułatwianiu przystosowania dziecka do przedszkola

Rodzina jest tym środowiskiem, które wywiera najsilniejszy wpływ na rozwój społeczny i emocjonalny dziecka. Jego znaczenie jest tak wielkie, gdyż rozpoczyna się on bardzo wcześnie i trwa zazwyczaj nieprzerwanie przez bardzo długi okres życia, a zwiększyć go może silna więź uczuciowa łącząca dziecko z bliskimi osobami. Dziecko powinno wiedzieć dużo o swojej rodzinie, o pracy rodziców, rodziców zajęciach rodzeństwa, o codziennym trudzie i problemach, a także o radościach i sukcesach. Na tej podstawie rozwijać się mogą pełniej i mocniej uczucia dzieci, ich szacunek dla poszczególnych członków rodziny, jak również poszanowanie i dobra postawa dziecka wobec nauczycielki przedszkola. Przedszkola mają szansę uzupełniać  oddziaływania wychowawcze domu rodzinnego, wspierać i pobudzać rozwój dziecka, wzmacniać i pielęgnować istniejące u dzieci uzdolnienia. Aby ułatwić i maksymalnie skrócić proces adaptacji dziecka do przedszkola, należy zadbać o to, aby pierwsze spotkanie z rodzicami odbyło się jak najwcześniej. Na spotkaniu tym rodzice powinni być w pełni poinformowani o sprawach organizacyjnych, jak również o zadaniach, jakie stoją przed dziećmi nowoprzyjętymi do przedszkola. Należy uświadomić rodzicom, co dzieje się z ich dzieckiem w pierwszym okresie po rozstaniu z domem, jakie przeżywa emocje. Ten pierwszy kontakt rodziców i nauczycielek jest bardzo ważny. W dużym stopniu wpływa na poziom wzajemnego zaufania i przyczynia się do łagodzenia trudności, na jakie napotyka dziecko.

Przystosowanie dziecka do przedszkola ułatwia to, co przekażemy rodzicom na pierwszym spotkaniu. Są to następujące sprawy:

a) dziecko musi przede wszystkim mieć w domu zaspokojoną potrzebę kontaktu emocjonalnego, potrzebę bezpieczeństwa,

b) z dzieckiem należy dużo się bawić, rozmawiać po to, by miało okazję i czas do rozładowania napięć nagromadzonych w przedszkolu; im dziecko jest bardziej „grzeczne” i wyciszone w przedszkolu, tym więcej należy mu stwarzać okazji do aktywności, wyładowania się,

c) w obecności dziecka należy unikać rozmów o przedszkolu, zwłaszcza jeśli nie spełnia ono oczekiwań rodziców,

d) należy dążyć do jak najszybszego wyuczenia dziecka podstawowych czynności, decydujących o zaradności i samodzielności dziecka, uniezależniających go od pomocy innych osób; dziecko niezaradne gorzej się czuje, dłużej trwa proces jego oswajania się z przedszkolem, częściej czeka ono na czyjąś pomoc i czuje się nieszczęśliwe,

e) głównie rodzice muszą ułatwić dziecku pokonywanie różnych trudności, wiedząc o tym, co ich dziecku może je sprawiać.

Rolą nauczyciela jest uświadomienie rodzicom tego, co będzie ułatwiać życie w przedszkolu. Ze strony rodziców oczekujemy zrozumienia, na czym polega istota trudności dziecka i właściwego zaspokojenia jego różnych potrzeb. W świadomości rodziców należy rozwijać przekonanie o istotnych walorach pracy edukacyjnej z małym dzieckiem. Nie jest to bowiem wyłącznie praca opiekuńczo – wychowawcza, ale przede wszystkim praca pedagogiczna, wspierająca rozwój umysłowy, społeczny, poznawczy i emocjonalny oraz fizyczny dziecka w wieku przedszkolnym.

Rady dla rodziców

Adaptacja dzieci do przedszkola dokonuje się w ciągu pierwszych miesięcy pobytu dziecka w przedszkolu. Nie musi ona być dla dzieci przeżyciem bolesnym, niemiłym, a wręcz przeciwnie, może stanowić źródło nowych doznań korzystnych dla ich rozwoju i socjalizacji. Dlatego też konieczne jest współdziałanie dwóch środowisk – rodziny i przedszkola – rozpoczęte odpowiednio wcześnie, a wspomagające dziecko w płynnym przechodzeniu z jednego środowiska w drugie.

1. Adaptację w przedszkolu ułatwiają:

a) racjonalne podjęcie decyzji przez rodziców,

b) pozytywne myślenie o przedszkolu (zaufanie do kadry i personelu),

c) poznanie przedszkola przez dziecko i rodziców,

d) wcześniejsze umożliwienie dziecku przebywania z innymi osobami dorosłymi (bez obecności rodziców),

e) zapewnienie dziecku kontaktów z innymi dziećmi,

f) stopniowe przyzwyczajanie dziecka do przedszkola – krótki czas pobytu, bez posiłków, leżakowania (w pierwszych dniach),

g) akceptacja dziecka i wspieranie go przez rodziców,

h) okazywanie spokoju, poczucia bezpieczeństwa podczas rozstania z dzieckiem,

i) spędzanie wolnego czasu z dzieckiem po odebraniu go z przedszkola, okazywanie zainteresowania,

j) ujednolicenie rytmu życia w przedszkolu i w domu.

2. Adaptację w przedszkolu utrudniają:

a) niepewność decyzji rodziców,

b) brak zaufania do przedszkola, do personelu,

c) niepokój, lęk rodziców o dziecko,

d) nieznajomość przedszkola przez dziecko,

e) brak doświadczeń społecznych w kontaktach z innymi dorosłymi i dziećmi,

f) nadopiekuńczość, wyręczanie dziecka w prostych czynnościach samoobsługowych,

g) zostawianie na początku dziecka w przedszkolu na pełny wymiar godzin,

h) straszenie dziecka nauczycielkami w przedszkolu,

i) pośpiech, zdenerwowanie przy przyprowadzaniu dziecka do przedszkola, brak czasu dla dziecka po przyjściu z przedszkola,

j) brak zrozumienia dla trudnych zachowań dziecka, odrzucenie, obrażanie się na dziecko.

Rodzicu!

1. Nie przeciągaj pożegnania w szatni; pomóż dziecku rozebrać się, pocałuj je i wyjdź!

2. Nie zabieraj dziecka do domu, kiedy płacze po rozstaniu!

3. Nie obiecuj: „jeśli pójdziesz do przedszkola, to coś dostaniesz”; kiedy będziesz odbierać dziecko, możesz dać mu mały drobiazg, ale nie może być to forma przekupstwa!

4. Kontroluj się, co mówisz; zamiast: „już możemy iść do domu”, powiedz: „teraz możemy iść do domu”!

5. Nie wymuszaj na dziecku, aby zaraz po przyjściu do domu opowiedziało, co wydarzyło się w przedszkolu; to powoduje niepotrzebny stres!

6. Jeśli dziecko przy pożegnaniu płacze, postaraj się żeby przez kilka dni odprowadzał je do przedszkola ktoś inny!

7. Pamiętaj: witaj i żegnaj swoje dziecko zawsze uśmiechem!

 

http://www.pm16.com.pl/pobierz/dni_adaptacyjne.pdf